از پس غبار
دیروز توی کانال تلگرام که حالا شده وبلاگِ ما از همه جا بیرون پرت شده‌ها(!!) برای دوستی نوشتم ولی کانال تلگرام هیچ وقت وبلاگ نمیشه!
و دوست دارم جز این باشه!
دوست دارم وقتی کانال رو باز می‌کنم بتونم به سادگی وقتی که توی وبلاگ می‌نوشتم بنویسم اما نمیشه. و دلم به هیچ سرویس وبلاگی نمیره. نه به سرویس نویسنده که بعد از ترکیدن بیان ساختنش و بعضیا مهاجرت کردن بهش، نه بلاگیکس که بازم بعد از ترکیدن بیان با بعضی دوستان وبلاگ ساختیم و فکر نمی‌کنم هیچکدوم (ازجمله خودم) اونجا چیز چیز زیادی نوشته باشیم و نه حتا همین بلاگفا که نمی‌دونم چرا الان دارم توش می‌نویسم!!! در واقع امروز خیلی ناگهانی اومدم توی اولین وبلاگی که ساختم و ساده‌ترین قالبی که میشد رو انتخاب کردم، پیوندهای قدیمی رو که خیلی هم زیاد بودن دونه دونه حذف کردم (چون بیشترشون دیگه فقط یک آدرس بود و وبلاگ از قبل حذف شده بود)، یه دستی به سر و روش کشیدم و دارم تایپ می‌کنم! چرا؟ دلبستگی به وبلاگ؟ نیاز بیمارگونه به دوباره حذف شدن و پاک شدن (مثل خوابیدن سوسک کنار دمپایی)؟ نمی‌دونم. شاید مرض ور رفتن با کیبورد و صدای تق تقش به جای لمس کردن صفحه کلید گوشی. هر چیزی هست در این لحظه دارم اینجا تایپ می‌کنم و مطمئن نیستم بازم این اتفاق می‌افته یا نه.